Mugikortasuna bermatzea funtsezkoa da pertsonak beren lantokietara, zerbitzuetara edo aisialdi-lekuetara sartu ahal izateko, eta eragin nabarmena du bizi-kalitatean. Garraio-sistema garbia izateak ez dio bakarrik gure osasunari eta planetari mesede egiten, gizarte justuagoa eta aukera-berdintasuna sortzen ere laguntzen du, gure egoera fisiko eta ekonomikoa kontuan hartu gabe.
Ildo horretan, trenak abantaila handiak ematen ditu espazio publikoaren okupazioari eta irisgarritasunari dagokienez, bidaiari eta salgai kopuru handiak modu azkar eta eraginkorrean garraiatuz, eta energia- eta ingurumen-inpaktu oso baxua du beste modu batzuekin alderatuta.
Hori dela eta, trena funtsezko garraiobide jotzen da 2030eko Mugikortasun Segurua, Jasangarri eta Konektatuaren Estrategia berrian.
Estrategia hori Garraio eta Mugikortasun Jasangarriko Ministerioaren jarduerak gidatzen dituen ibilbide-orria da, gure garraio-sistema osoa deskarbonizatzeko, eskuragarri egoteko eta digitalizatzeko helburuak betetzeko, eta ingurumena eta osasuna zaintzeko moduetan neurriak lehenesten ditu.
Mugikortasuna da joan-etorririk unibertsalena, ingurumen-inpaktu txikiena duena eta eraginkorrena.
Bizikletak protagonista izan behar du eguneroko mugikortasunean, ingurumenerako eta osasunerako abantaila garrantzitsuak baititu.
Pertsonak garraiatzeko modurik eraginkorrena eta inklusiboena da, ibilgailu pribatuak baino leku gutxiago behar baitu eta edozein geruza ekonomikorako sarbidea errazten baitu.
Gidaririk gabe alokatzeko ibilgailuak, hala nola carsharing, motosharing edo patinetea, eta ibilgailua ibilbide berean partekatzeko zerbitzuak.
Lehenetsi behar dira emisio kutsagarri txikiagoak eta espazio publikoaren okupazio txikiagoa dakartenak.
Mugikortasun iraunkorraz hitz egiten dugunean, gure kaleetan normalean ikusten ditugun lehentasunen eskalari buelta eman behar zaio. Mugikortasunaren Piramideak moduak eraginkortasun energetikoaren, ingurumen-inpaktuaren, gizarte-ekitatearen eta istripuen irizpideen arabera sailkatzen ditu, eta garraio-politiketan inbertsioak hierarkizatzeko gida gisa balio du.
Hierarkia horretan, garraio publikoa (eta, bereziki, trena) motordun beste garraiobide batzuen gainetik dago, hala nola automobilaren gainetik, eta oinezkoaren eta bizikletaren azpitik soilik, horiek baitira jasangarrienak, unibertsaltasuna eta kostu baxua direla eta.